Unang araw ko sa Kolehiyo

Nung unang araw sa college, hindi ako nakatulog ng maayos. Hindi dahil sa excited ako, sige may part sa sarili ko na excited ako pero mas matindi yung kaba at yung takot kung ano ba yung COLLEGE. Naalala ko 10pm pa lang ata nakahiga na ako kailangan ko kasing gumising ng maaga para sa 7am class ko(Engineering Drawing 1) pero hanggang 2am kung ano anong eksena na maaring mangyari para sa first day ko yung tumatakbo sa isip ko. Hanggang by 2am ata yun nagdecide akong ayoko ng mag isip at ayoko ng pilitin ang sarili ko na matulog at BOOM nakatulog ako. 

 

Usapan na naming 3 ng mga highschool classmate ko na sabay sabay kaming papasok kaya ako, si joven at aileen naghintayan sa JDR para sabay sabay na sumakay ng jeep. Ang isa sa naalala ko nun, yung anxiety na first day wala na ko sa comfort zone ko. Hindi na to yung lugar kung saan pwede akong magrelax kasi lahat kilala ko. At hindi na ko isang tricycle away sa bahay, 2 sakay sa tricycle at isang sakay sa jeep/bus ang layo ng school namin sa bahay. Higit sa lahat hindi ko na kasama yung mga high school classmates ko na.  Hindi ko makalimutan nung nakasalubong namin si Soliver isa rin sa highschool classmate ko, sabi nia “1 sem down, 9 to go” kahit pa unang araw pa lang namin sa college nagcocountdown na sya ng pag alis nia sa kolehiyo.

 

Pag dating sa school, naghiwalay na kami ni Aileen CE kasi sya ECE kami ni joven. Naligaw kami hindi namin nahanap agad yung edraw room. Kahit na yung janitor hindi alam yung room. (naisip ko lang sino kaya yung janitor na natanungan namin?). Pagpasok sa room umupo ako sa unahan katabi ata ni Shiela at Danica. Sa likod naman pumuwesto sila Joven, Elai at Evan(mga highschool classmates ko) Yung mga awkward Hello at Hi ginawa ko. Tinignan ko yung mga mukha ng mga taong makakasama ko sa loob ng limang taon at kung mamalasin sa kolehiyo lagpas limang taon pa. Si Rochelle yung unang girl na napansin ko alam ko ang sabi ko sa sarili ko nun, ang gaganda ng mga classmates ko. 😀 Tas nung nagpakilala na si Sir Cadiz(Edraw1 prof ko) biglang pumasok yung lalaking nakasalamin, maputi, mejo chubby at cute, si Alfred yun. Instant crush. (Kung mababasa mo man to, shet nakakahiya pero matanda na tayo. kiber na lang!)

Ginawa namin yung normal na routine nagpakilala. Ang nagmarka sa utak ko nun, si Lady(mukang anime e) si Mark at Joel (ang laki ng boses, lalaking laki ang boses). Pagkayaring magpakilala sabi ni Sir Cadiz para daw mas makilala pa namin ang name ng isa’t isa bibigyan nia raw kami ng 5 minutes para alamin ang pangalan ng isa’t isa pagkayari magtatawag sya ng sasagot ng pangalan ng taong ituturo nia. Sa five minutes na yun, napuno ng ingay, awkward na tawanan at may nagpakalat ng papel para isulat mo yung name mo(mautak na classmates, si lady ata nakapag isip nun). Hindi ko na matandaan kung sinong natapat sakin pero ang memorable nun, si joven natapat sakanya si Jayven. Syempre dahil magkahawig ang name nila mejo nagkatawanan kami. Pati narin ang natanung kay jelor yung pangalan ng pinsan niang si Elai. 🙂

Ang next class namin Chem1. Hindi ko na maalala kung ano anong pinagsasabi ni Ma’am nun ang alam ko lang tinatakot nia kami about college. kesyo hindi katulad ng highschool na petiks lang papasa ka. 

Pagkayari ng chem1, umuwi na kami ni Joven at Evan naglakad kami papuntang terminal. Pero ang nakakatawa kinabukasan nalaman namin na may isang subject pa pala kami 1pm-2pm algebra di pa lang nakalagay sa schedule namin. Bale absent kami sa first class doon. Haha.

 

Nung pumasok ako ng College, sinabi ko sa sarili ko na ayoko ng mag open up sa ibang tao na sapat na yung highschool classmates/friends ko. Plus, malungkot talaga ako nung mga panahon na yun. Pano ba naman, plinano ko ng magMamanila ako tas in the end forever bataan girl lang pala bagsak ko. Hindi ko mafeel na eexperience ko yung ultimate college experience kung nasa Bataan lang ako. 

Pero in the end, nawala rin yung paghihinayang na bat asa Bataan pa rin ako. At kung ako na nagsabi na ayokong mag open up sa mga bagong classmates ko, naging super duper clingy na sakanila hahaha! 

Masaya ako nung highschool yung tipo ng saya na walang ibang prinoproblema. Pero naging wagas yung saya ko nung college kasi ngayon ko nararansan yung ang hirap hirap na wala ka ng panahon para maligo wala ka ng panahon para kumain pero nakakahanap ka pa rin ng panaho para tumawa at mag saya. 

 

Huling taon ko na sa kolehiyo(SANA), nakatagpo na ko ng mga taong masasabi kong “for keeps!” sa buhay ko, marami na kong natutunan sa acads(konti lang pala sa acads :p ), buhay at pananaw sa buhay, masasabi ko yung takot na naramdaman ko nung first day wala na natabunan na ng masasayang alala. Kahit atat na ata na kong grumaduate dahil ang hirap hirappp na, nandun parin yung thought na ayoko pa… ayoko pa… 

Advertisements

Published by

oxygendeprived

Amor Fati

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s