Ang bomba sa Kolehiyo

Tatlong linggo na lang bago matapos ang unang semestre ng ikalimang taon ko sa kolehiyo. Sa mga oras na ito, para bang may nakasabit na bomba sa katawan ko na ano mang oras maaring sumabog.

Hindi mameet ang deadline. KaboomI 
Hindi mapagana ang prototype. Kaboom! 
Hindi makapagpaapprove ng title for thesis. Kaboom!
Hindi pumasa sa subject. Kaboom!

Ang malala sa pagsabog ng bomb hindi ka nito mapapatay, hindi ka nito literal na masasaktan at lalong walang debris na tatama sayo. Kundi sa pag sabog ng bomba, pangarap ang wawasakin nito. Pangarap na makagraduate on time. Pangarap na makaalis sa kolehiyo. Pangarap na huling taon na ito. Kaya ang sakit na idudulot ng pagsabog, wagas sa sakit sa umpisa, maghihilom ngunit kahit kailan man hinding hindi mo makakalimutan.

 

Kaya kahit anong pagod mo, kahit anong puyat sa gabi, kahit anong sakit sa bulsa, katawan at pag iisip at kahit anong sakripisyo ay gagawin mo. Kasi isa ka sa mga estudyante na hindi hahayaang masabugan ng bomba. Hahanapan mo ng paraan para mapitigil ito sa pag sabog. Kung hindi naman pasasabugin ito sa mukha ng mga gurong nagpahirap sayo sa kolehiyo sa mismong graduation mo. (Biro lang!) 

Advertisements

Published by

oxygendeprived

Amor Fati

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s