Unconditional Love

Its hell week. Ang daming deadlines. Pressure and stress. 

Kagabi nagkaroon kami ng biglaang overnight kasi deadline namin today ng sa Research namin. Sa lahat ng overnight namin pangalawa yun sa pinakanakakapagod. Hindi dahil sobrang nakakapagod yung Research kundi dahil ang daming kumplikasyon. May sakit ako, weird yung nararamdaman ko sa katawan ko. Pressure ako kasi feeling ko wala akong natutulong sa mga groupmates, At ayaw ko iyon. Ayoko maging parasites pero feeling ko nagiging ganun na ko. 😥 Kaya ngayon na pinipilit kong makatulong sa kanila parang mas lalo akong walang naaaccomplish. Le sigh.

Kaya naman pag uwi ko sa bahay kanina, isa lang talaga ang plano ko. Ang matulog. Pero wala akong mahanap na pwesto natutulog si Mama sa kwarto nila, doon sana ko matutulog kasi iyun yung may pinakamalamig na pwesto at may aircon. Pero dahil occupied ni Mama wala kong choice kung hindi matulog sa kwarto namin ni ate ko. Pero wala akong mahanap na Electric fan. Nasira ko kasi yung isa, yung fan sa kwarto ayoko kasi nakadikit sa wall yun mainit yung binubugang hangin nun. Tas napagalitan pa ko kasi ang ingay kong magbukas ng pinto sa mga kwarto. 

Feeling ko ba dat time, di ako love ng parents ko. I know parang ganun na di na agad love. Wala e immature at stress mahirap na kalaban. Kaya nung humiga ako sa kama gamit yung napakaliit na fan, naiyak na lang ako. I know ang childish ko at selfish to think na dahil lang doon di ko na mafeel yung love nila for me.

Pag gising ko, around 8pm. Hindi pa rin maganda pakiramdam ko, nagsusuka ako pero walang maisuka kasi di ako naglunch. Hindi ako makakain kasi hindi pa nagsesettle yung tyan ko. Kaya naisipan kong mag laptop muna sa sala. Kasi ayoko sa kwarto natutulog si ate. To cut the story short nung nagdecide na kong matulog pag pasok ko sa kwarto namin ni ate. Nadatnan ko yung kama ko na may nagong bed sheet tas may sapin pa, maayos at malinis. Ala bigla ko lang naisipan na napakababaw kong tao para magduda sa pagmamahal sakin ng mga magulang ko ng dahil lang sa mga ganong bagay. Laging kong nakakalimutan na iba iba’t ng pagpapakita ng paraan ng pagmamahal ang mga tao. Hindi sila man kasing sweet ng ibang magulang. Pero sila yung mga taong kahit hindi ako nararapat mahalin at ingatan, minamahal at iniingatan pa rin nila ako. Walang piniling panahon. 

 

 

Hindi ko maparating mabuti yung gusto kong sabihan. Basta iyun na yun.

Advertisements

Published by

oxygendeprived

Amor Fati

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s