Ang buhay ay puno ng tanong. Bow.

Nitong huling dalawang buwan napakadaming tanong na paikot ikot sa utak ko. Madaming tanong, plano at inconsistent decisions na hindi ko alam kung paano ko sisimulang ayusin. Natigil ako sa thought na kailangan ko ba ng specific na sagot o pwede ng vague na mejo specific. Dumarating pa ko sa puntong ayoko ng mag isip. Sinasabi ko sa sarili “Damn it! kung walang sagot sa tanong walang plano sa buhay de wala. buset!” Umaabot pa sa puntong sa sobrang frustrated ko maiiyak na lang ako. Minsan kinukwestyon ko na kung dapat ko pa bang harapin yung tanung na yun o kung pwede na lang ba kong tumakas. Close chapter na kahit walang ng sagot sa tanong move on na agad agad tapos.

Hanggang sa bigla na lang narealized ko nasagot ko na pala yung ibang mga tanong. Hindi ko namalayan hindi ko na pala naiisip yung tanong kasi nasagutan ko na. Minsan naman out of the blue habang may kausap ako narerealized kong nakapagdecide na pala ako.

Siguro nga sa bawat sagot sa tanong, bawat desisyon ko sa buhay hindi ako magiging 100% sure pero kung yung takot, kaba ang paiiralin ko baka wala na kong magawa sa buhay ko. Katulad ng dati paninindigan ko na lang lahat ng naging desisyon ko.

Advertisements

Published by

oxygendeprived

Amor Fati

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s